[--.mini_ntm'space.--]

บทพิสูจน์"รักแท้"

Mon, 05 Nov 2007 12:58:51 GMT

วัยและประสบการณ์ทำให้คนมีนิยามของ "รักแท้" แตกต่างกันไป

บางคนก็ว่ารักแท้ไม่เคยอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์
บางคนก็ว่ารักแท้คือรักที่กำลังรักอยู่ยามนี้
บางคนก็ว่ารักแท้หาเอาได้ตามเตียงทุกเตียง

แต่มีนักจิตวิทยาได้ให้องค์ประกอบของรักแท้สำหรับให้คนพิสูจน์ความรักหนนั้นของตนว่า .. มันเป็นรักแท้ขนานแท้ รักแท้แบบปลอมปน หรือรักแท้ที่ปลอมสนิท

ต้องมีความรู้สึกได้สัมผัสกับความสุขร่วมกับคนๆ นั้น
เมื่ออยู่ด้วยกันก็จะมีความสุขมาก ไม่เคยเบื่อที่มีเขาอยู่ใกล้ๆและเมื่อยามที่เขาห่างไกลไม่ได้เห็นหน้า ก็จะรู้สึกเหงาๆ และคิดถึง ไม่ใช่พอเขาหันหลังให้ยังเห็นชายเสื้อแว้บๆ ก็แทบจะตีปีกโลดเต้นดีใจ

ต้องให้ความเคารพนับถือคนๆ นั้น
ถ้าจะรักใครสักคน แล้วตั้งหน้าดูถูกไม่เคยให้ความเคารพ ใครอื่นจะเคารพคนๆ นั้นของเรา > และการที่ได้รักใคร่กับคนที่ใครๆเขาดูถูก มันจะเหลือความภูมิใจในคนๆ > นั้นสำหรับเราได้ยังไง

ต้องรู้สึกว่าคนๆ นั้นเป็นที่พึ่งได้
เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ขึ้นในชีวิต ก็มั่นใจว่าเขาจะอยู่เคียงข้าง เพื่อคอยช่วยเหลือ ไม่ใช่ว่าเรากำลังจะตกตึกอยู่รอมร่อ ก็ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยฉุด

ต้องเชื่อมั่นว่าถ้ามีปัญหาใดๆเกิดขึ้น ไม่ว่าจะรุนแรงแค่ไหนสัมพันธภาพก็ยังคงดำเนินต่อไป
เพราะคนเราย่อมผิดพลาดกันได้ ถ้ารู้จักอภัยกันมันก็อยู่กันทน ไม่ใช่ผิดหนเดียวก็ถีบส่ง

ต้องเข้าถึงความต้องการ อารมณ์ และความรู้สึกของคนๆ นั้น
อย่างถ้ารู้ว่าชอบจะอยู่คนเดียว ตามลำพังบ้าง ก็ควรเปิดโอกาสได้อยู่กับตัวเองด้วยความเต็มใจ ไม่ใช่เปิดโอกาสอย่างกระเง้ากระงอด

ต้องมีความรู้สึกต้องตาต้องใจในสรีระของคนๆ นั้น
ไม่ว่าจะต้องเสน่ห์ในความเป็นหญิงกำยำ หรือในความล้านจนขึ้นเงาวับบนหัวเขามันก็มีส่วนในความรักเหมือนกัน

ต้องรู้สึกว่าเราสามารถจะพูดคุยกับคนๆ นั้นได้ทุกเรื่องอย่างเปิดอก
สามารถที่จะขุดความรู้สึกส่วนลึกในหัวใจขึ้นมาพูดได้ ไม่ใช่ต้องปิดบังความรู้สึกส่วนนั้นไว้ เพราะกลัวว่าถ้าพูดออกมาแล้วเราจะอับอาย หรือไม่ก็กลัวว่าเขาได้ยินแล้วจะผงะหงายแล้วเดินหายไปจากชีวิต

ต้องรู้สึกว่าคนๆ นั้นเป็นของมีค่าในมือ
ถ้าไม่มีเขาสักคนชีวิตของเราก็สูญของมีค่าไป

ต้องรู้สึกเต็มใจที่มีส่วนร่วมกับคนๆ นั้นในหลายๆ ด้าน
เป็นต้นว่า ความคิด อารมณ์และเวลา แต่ไม่ใช่ร่วมกับเขาไปหมด จนเขาไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง

เกรดนู๋ทามมายเปงงี้ง่า

Mon, 29 Oct 2007 13:41:24 GMT

เกรดออกแว๊ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

อยากจะบ้าตาย ไม่อยากจาเชื่อเรย โดนแม่ด่ากะจุย แมด่านู๋ร้องไห้เรยนะ

ทำมายอาจารย์จัยร้ายจังว่ะเนอะเพื่อนๆ เห็นด้วยมะ

โอ้ย เซ็ง เครียด แดกเป็บซี่ให้เมาแม่งเรย คริคริ

เพื่อนรัก

Sun, 05 Aug 2007 13:57:25 GMT

เพื่อนรัก

คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม คนที่มันบ้าๆ บอๆ
แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์
แม้ว่าคุณจะไม่เหลือใครเลย
ไม่ว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณ
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด ถึงไหนถึงกัน
เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย
คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต
กฏเกณฑ์ บ้าๆ บอๆ
ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ
โครงการณ์ร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน

คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ
คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ
คนที่คุณคอยเล่าพฤติกรรมแปลกของมันให้คนอื่นฟังเสมอๆ

วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า
คุณยังโทรหามันอยู่ไหม มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง

คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิม
หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน

อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน

อย่าอ้างว่าคุณมีมรรยาท คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน

อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง

อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา…หรือความรู้สึก… สังคม..หรือความสัมพันธ์...
อะไรที่เปลี่ยนแปลง คุณ…หรือเขา..หรือใคร..

คุณถามตัวเองหรือเปล่า หรือรอให้ใครถาม รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป
แล้วเคยถามเขาไหม เขารู้สึกอย่างไรที่คุณเปลี่ยนไป
ระหว่างคุณ..หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า " ช่างมัน " ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป

แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆไปคนนึง
และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
อย่าปล่อยให้เพื่อนคุณต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าล่ะ

ปล.คิดถึงเพื่อนทุกคนนะ

เศร้ามากมาย

Thu, 12 Jul 2007 15:45:35 GMT

คิดมากกนะเว้ย

กุไม่อยากให้มึงคิดยังงี้เลยว่ะ

กุแคร์เพื่อนมากนะ

กุไม่เคยทิ้งเพื่อน

จำซะใหม่นะ

..........................

รักเพื่อนมาก

แคร์เพื่อนมาก

กุก้อไม่รุว่ามึงจะคิดยังไงกัน

แต่ขอบอกให้รุว่ากุรักพวกเมิง

ให้ เต็ม ร้อยหว่ะ แต่กุไม่รุว่าเพื่อนจะให้กุเท่าไหร่

แต่ก้อไม่ได้หวังให้พวกเมิงมาให้กุเต็มร้อยหรอก

ไม่ว่าเพื่อนที่ไหนอ่ะ

กุก้อรุสึกผูกพันหมดแระ

จำไว้ด้วย

และกุก้อไม่เคยคิดว่าเป็นคนนอกนะ

.........เศร้าว่ะแม่ง.............

เซ็งชิพเป๋ง

เบื่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คิดถึงเพื่อนมากกกกกกกกกกกกกก

อยากเจอ

-_-^

พรหมลิขิต กับเรื่องบังเอิญ

Tue, 03 Jul 2007 14:17:59 GMT

พรหมลิขิตกับเรื่องบังเอิญ

++ พรหมลิขิต กับ เรื่องบังเอิญ ++

คู่รักหลายต่อหลายคู่มักจะคิดเสมอว่า ความรักระหว่างเรา 2 คน

เป็นเรื่องของพรหมลิขิต หรือ เรื่องบังเอิญ

แต่คำถามที่ว่า "พรหมลิขิต หรือ แค่เรื่องบังเอิญ" ตอนแรกเราก็ไม่เคยคิดหรอกว่าความรักของเราหรือของเพื่อนๆฉันมันเป็นพรหมลิขิตหรือแค่เรื่องบังเอิญกันแน่ เพื่อนฉันบางคนบอกว่า พรหมลิขิต แต่ทำไมบางคนบอกว่า เรื่องบังเอิญ คำถามนี้หลายต่อหลายคนสงสัยกันมาก แต่...ก็ไม่มีใครตอบได้เลยซักคน

ถ้าความรักระหว่าง ชาย - หญิง คู่หนึ่ง ซึ่ง ฝ่ายชาย กับ ฝ่าย หญิง บ้านอยู่ไกลกันมาก แต่เค้า 2 คนก็มาคบกันได้ มันเป็นเพราะอะไรกันแน่ ถ้าบอกว่าพรหมลิขิต อาจจะใช่ว่า ฟ้าลิขิตแล้ว หั้ยเค้า 2 คนมาพบกัน แล้วถ้าบอกว่าเรื่องบังเอิญล่ะ จะเป็นไปได้มั้ย บางคนบอกว่า เป็นไปได้ แล้วตกลงจะเป็น พรหมลิขิตหรือแค่เรื่องบังเอิญล่ะ

แล้ว คู่ของ ชาย - หญิง คู่หนี่ง ที่เค้า 2 คน บ้านก็อยู่ใกล้กัน แล้วเค้า 2 คนก็รู้จักกันมานาน เห็นกันตั้งแต่เด็ก จนนับถือเป็นพี่เป็นน้องก็ว่าได้ แล้ว...ทำไมอยู่ๆเค้า 2 คน ถึงมารักกัน มาคบกันได้ล่ะ แล้วตกลงเรื่องนี้มันจะเป็นเรื่องของอะไรกันแน่

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

เรารักกันหรือแค่ผูกพัน

Fri, 18 May 2007 14:53:27 GMT

ลองอ่านดูนะ เป็นบทความที่ดีมากๆ ในอารณม์ของ คู่รักที่ คบกันมานานๆ...
คงมีหลายๆๆคน ที่มี ประสบการณ์ที่ตรงกะ บทความนี้
" เรารักกัน หรือแค่ ผูกพัน "

คนที่คบกันมานานมากๆ อย่าง 4 ปี 5 ปี หรือ 7 ปี พอถึงจุดนึงก้อจะเริ่มรุสึกว่า ทุกอย่างมันไม่มีอะไรใหม่เลย ไม่ใช่ไม่รัก ไม่ใช่ไม่ผูกพัน แต่ไม่รุว่าทำไมมันไม่มีความสุขเหมือนเดิม

การจะทำให้ความรักกลับมาหวานแหวว เหมือนครั้งแรกๆที่เพิ่งคบกัน มันก้อทำไม่ได้

น่าเศร้านะ หากคนสองคนที่คบกันมานาน กำลังมองหน้ากันอย่างไร้ความรุสึก เหมือนกับว่าความรักที่เหลืออยู่ มันขาดอากาศหายใจ รอวันเหี่ยวเฉาและตายไปอย่างโดดเดี่ยว

ความสัมพันธ์แบบนี้เป็นความสำคัญที่ทรมานนะ จะถอยกลับก้อไม่ได้ จะเดินต่อไปก้อคงไปไม่ถึง มันเหนื่อย มันท้อ และเบื่อ กับชีวิตประจำวันที่เป็นอยู่ เมื่อความรักที่เคยมีรสชาติเหมือนน้ำหวาน กลายมาเป็นรักที่ไร้รสชาติไม่ต่างอะไรกับน้ำเปล่า ก้อคงไม่มีคัยอยากดื่มกินเข้าไปอีก จริงไหม แต่จะทำยังไงต่อไปดีหล่ะ ในเมื่อความผูกพัน ยังเป็นตัวมัดเราไว้ไม่ให้ไปไหนได้เลย

บางคนไม่กล้าไปเริ่มต้นใหม่กะไคเพราะเสียดายเวลาที่คบกันมายาวนาน บางคนคิดว่าทนคบกันไปอย่างนี้นี่แหละ ไม่แน่ว่าวันนึงทุกอย่างอาจจะดีขึ้น หากลองห่างกันสักพัก อาจจะคิดไดว่าไม่มีไคที่ดีเท่ากับคนปัจจุบันอีกแล้ว แต่ถ้าไม่ล่ะ หากต้องยอมรับว่าเรากำลังเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในชีวิต ฉันคิดว่าไม่คนใดก้อคนหนึ่งต้องยอมรับไม่ได้แน่ๆ

เรื่องเปราะบางสำหรับหัวใจอย่างเรื่องนี้ วิธีที่จะทำให้ความรักสดใสปิ๊งปั๊งเหมือนเดิมก้อพอมี อย่างเช่นการปรับตัวเข้าหากัน

"การจะทำให้ความรักมีความสุขทุกวันก็คือเราต้อง หาเรื่องรักกันทุกวัน

เพื่อน

Fri, 11 May 2007 14:59:14 GMT

เพื่อน

ชีวิตคนหนึ่งคนมีเพื่อนมากมาย
แต่ชีวิตคนหนึ่งคนจะพบเพื่อนแท้สักกี่คน...
ชึวิตคนหนึ่งคนจะพบชีวิตสักกี่ชีวิต
แต่ชีวิตกี่ชีวิตที่เป็นมิตรกับเรา...

คนหลายหลายคนรู้จักกัน เรียก เพื่อน...
คนหลายหลายคนพึ่งพบกันก็ เรียก เพื่อน...
แล้วเพื่อนจริงจริงคือใคร....

เพื่อนสักกี่คนที่จะเข้าใจเพื่อนหนึ่งคน
เพื่อนหนึ่งคนจะเข้าใจเพื่อนสักกี่คน
แล้วเพื่อนสักกี่คนที่เป็นแท้
แล้วเพื่อนสักกี่คนที่เป็นเพื่อนเทียม...

ชีวิตหนึ่งชีวิตก้าวเดินไปพบคนมากมาย
แต่จะมีสักกี่คน ที่ก้าวเดินเข้ามาในชีวิตเรา
แต่จะมีสักกี่คน ที่เข้ามาร่วมร้องไห้กับเรา
แต่จะมีสักกี่คน ที่ร่วมยินดีกับเรา..

เพื่อนแท้หาไม่ยาก แต่หาไม่ง่าย
เพื่อนแท้พบไม่ยาก แต่บางคนยังไม่พบ
เพื่อนแท้ไม่คิดมาก ยามเพื่อนอ่อนแอ
เพื่อนแท้จะมีเพียงแต่ กำลังใจและพลัง...

ชีวิตหนึ่งชีวิต กับ ชีวิตหนึงชีวิต
คนหนึ่งคน กับ คนหนึ่งคน
เพื่อนหนึ่งคน กับ เพื่อนอีกหนึ่งคน
หาไม่ยาก แต่บางคนยังไม่พบ
หาไม่ง่าย แต่บางคนพบแล้ว [:-)]

การที่จะรักใครสักคน.....

Fri, 11 May 2007 14:51:51 GMT

การที่จะรักใครสักคนต้องรู้ลึกให้ถึงข้างในใจ

การที่เราจะรักใครสักคนหนึ่ง ต้องพยายามที่จะรู้จักเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เราจะต้องรู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน เราจะต้องรู้ว่าลักษณะนิสัยของเขาเป็นเช่นไร เราจะต้องรู้ความชอบและความไม่ชอบของเขา เพราะการที่เราได้รู้ความต้องการ รู้ลักษณะนิสัยใจคอของเขาเพียงพอที่เราจะสามารถปฏิบัติตนตอบสนองความต้องการของเขาได้อย่างถูกใจ

อันที่จริงแล้วความรักก็ไม่ได้แตกต่างจากเรื่องของการตลาดที่ว่า เราเองเหมือนกับเป็นผู้ผลิต การกระทำของเรานั้นเหมือนผลิตภัณฑ์ คนที่เรารักนั้นเหมือนผู้บริโภค ถ้าเราเข้าใจคนที่เรารักเราย่อมแสดงพฤติกรรมที่ถูกต้องที่สามารถจะเอาใจคนที่เรารักได้ เหมือนนักการตลาดที่สามารถออกสินค้าที่ถูกใจผู้ซื้อได้

ดังนั้นอย่าได้ละเลยในการที่จะพยายามรู้สิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับคนที่เรารัก เพื่อให้เราสามารถตอบสนองความต้องการและความพึงพอใจของเขาได้สูงสุด และให้เขานั้นอยากจะอยู่กับเราเรื่อยๆ ไปเพราะเขามีความรู้สึกว่า ความต้องการของเรานั้นได้รับการตอบสนองอย่างน่าพึงพอใจเสมอ

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นในการที่จะรักษาความรักที่ยั่งยืน คนเรานั้นถ้าจะอยู่ด้วยกันจะต้องมีอารมณ์เขิน ที่ฝรั่งเรียกว่า Smile ถ้าหากเขาเล่าเรื่องขำขัน แล้วเราไม่หัวเราะ คิดดูก็แล้วกันว่าความรู้สึกของเขาจะเป็นเช่นไร ถ้าหากเขาพูดจาเล่นแล้วเราก็โกรธงอนกับข้อความการพูดเล่นเสมอไป เขาก็จะมีความรู้สึกว่า ชีวิตนี้จืดชืด หรือเขาต้องคอยระแวงระวังคำพูดของเขาตลอดไปว่าเขาจะพูดอะไรขัดใจเราบ้าง เพราะเรานั้นขำไม่ออกกับการเล่นของเขา

ดังนั้นอย่าเป็นคนขาดอารมณ์ขัน เพราะคนที่ขาดอารมณ์ขันนั้นทำให้คนอยู่ใกล้ไม่สนุก และจะต้องคอยระแวงระวังตลอดเวลาว่า ตนเองจะไปทำให้อีกฝ่ายหนึ่งนั้นเสียใจ

ถ้าหากเราทำให้คนรักของเรานั้นอยู่กับเราด้วยความระวังระแวง เขาจะไม่มีความสุขเลยเพราะการกระทำของเขานั้นจะไม่เป็นธรรมชาติ จะเป็นการกระทำที่ต้องเกิดจากความระมัดระวัง เป็นการกระทำที่เหมือนกับประดิษฐ์ (Make) อยู่ตลอดเวลา

friend and friend

Fri, 11 May 2007 09:24:44 GMT

มิตรภาพ & เพื่อน

แม้ไม่ได้เจอกันทุกวัน แม้ไม่ได้เห็นหน้ากันทุกคืน แต่มิตรภาพที่หยิบยื่น คือความพอดีของความผูกพัน

ขอบคุณสำหรับสิ่งต่างๆที่มีให้ ความห่วงใย มิตรภาพที่ดีเสมอ ความคิดถึงในยามไม่พบเจอ ดีใจเสมอที่เราเป็นเพื่อนกัน

ขอเพียงจริงใจให้กันไว้ เนิ่นนานแค่ไหน มิตรภาพไม่เปลี่ยนแปลง น้ำใจไม่เคยแห้งแล้ง กอดคอกันไว้เพื่อนกันตลอดไป

ไม่ว่านานแค่ไหน สองใจเราผูกพัน รู้ซึ้งถึงคำนั้น สัญญามั่นว่าเราเพื่อนกัน

มิตรภาพกับความเป็นเพื่อน เป็นสิ่งที่กาลเวลาพร่าเลือนไปไม่ได้ ตราบใดวันคืนยังดำเนินผ่านไปเรื่อยๆ ความเป็นเพื่อนก็จะคงยิ่งใหญ่เหมือนเดิม

มีแรงใจเต็มกระสอบส่งไปให้ แถมห่วงใยเต็มกระบุงพุ่งไปหา ตามด้วยรักและคิดถึงเต็มตระกร้า ให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเธอ

ฉันเก็บเธอไว้ในโลกส่วนตัวเสมอ ไม่ว่าในสมุดบันทึกหรือในความทรงจำ แม้วันหนึ่ง ตัวหนังสืออาจจางหาย แต่ความเป็นเพื่อนของเรายังคงอยู่ใน..ความทรงจำ..ของฉัน

ฤดูกาลผันผ่าน อาจเปลี่ยนวันวานตามไปได้ แต่ตราบใดที่ภาษายังไม่เปลี่ยนไป คำว่า "เพื่อน" เขียนอย่างไร ความหมายย่อมเหมือนเดิม

เพราะมีเธอเป็นกำลังใจ ฉันถึงได้ห่วงใยถึงเพียงนี้ เพราะมีเธอเป็นเพื่อนคนดี ฉันคนนี้ ถึงได้อาทร

เวลายิ่งนานเท่าไหร่ ใจเรายิ่งผูกพัน เพียงคำว่า "เพื่อน" คำเดียวเท่านั้น ก็ทำให้เรามั่นใจ

ความจริง

Mon, 16 Apr 2007 16:09:04 GMT

"""0""""

ความจริงก็คือ ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนหนึ่งตลอดเวลา

เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครอีกคนอยู่ก็เป็นได้

และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ยังดีกว่าการได้รู้ความจริงว่า

' สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว'

ฉนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าความเป็นจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า
เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึงมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า
ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริง
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
หรือพูดกับตัวเองว่า

' ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่จะอ่อนล้าไปมากกว่านี้ '

ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม
การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจดูสิว่า ' ความสุขเมื่อยามได้สบตา ' กับ

' ความทุกข์ที่ต้องคอยหลบตา ' อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าในวันที่สายเกินไป
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้ใจเราตรงกัน
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย
ก็ยังได้ยิ้มให้กับเค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป
ยิ้มให้โชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน
แต่ก็ทำให้เรารู้จักกัน
เราควรดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง...
ได้เจอคนที่เราอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่เราใส่ใจมากกว่าตัวเราเอง
คนที่ทำให้หัวเราะและร้องไห้ได้อย่างมากมาย
คนที่ทำให้วันที่หมองหม่นกลับสดใส
เท่านี้ก้เพียงพอแล้วไม่ใช่หรอ ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารัก สุขกับคนที่ เค้ารักมากที่สุด

นั่นแหละคือ
................................................

ความรักที่มาจากใจ

น้ำเน่า

Thu, 15 Feb 2007 09:23:10 GMT

.....เธอเป็นใครมาจากไหนฉันไม่สน
เธอเป็นคนที่ฉันรักและใฝ่หา
เธอรักฉันฉันรักเธอทุกเวลา
ฉันใฝ่หาแต่เธอทุกคืนวัน

ความลับ...ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
ความรัก...จำได้ว่าเป็นสีชมพู
ความลับ...ต้องกระซิบข้างข้างหู
ความรัก...อาจรับรู้ได้ด้วยหัวใจ
ความลับ...ต้องมีการวางแผน
ความรัก...จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่
ความลับ...ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป
ความรัก...ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม
ความลับ...ฟังแล้วอาจสงสัย
ความรัก...มักไม่ต้องมีคำถาม
ความลับ...ต้องเก็บให้ดีคือคำนิยาม
ความรัก...อาจไม่ต้องให้คำจำกัดความมาปะปน
ความลับ...จะไม่บอกให้ใครรู้
ความรัก...อยากให้ได้ฟังอยู่...ก็สุขล้น
ความลับ...เข้าไปมากจะวกวน
ความรัก...แค่อยู่ในใจใครสักคน...ก็เพียงพอ

ผิดไหมที่ใจรักมานานแล้ว
และแน่แน่วมั่นคงอยู่เสมอ
ผิดไหมที่ในใจมีแต่เธอ
และยังรักยังเพ้ออยู่ทุกวัน
--------------------------------
ฉันส่งความคิดถึงมาหา
เพราะไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
หากเธอรับความคิดถึงเมื่อไร
รีบส่งกลับมาได้ไหมในทันที
-------------------------------
ยามแรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
ไม่ต้องเติมน้ำตาลก็ไม่ขม
แต่ยามนี้เธอเปลี่ยนไปไร้อารมณ์
เหลือแต่ความขื่นขมยามเลิกรา

--------------------------------
เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่
คิดแล้วหัวใจก็ปั่นป่วน
ห่วงว่าซักวันเธอเรรวน
กลัวเธอจะไม่หวนกลับคืนมา
-------------------------------
ความรักที่ไร้เธอวันนี้
เหลือแต่ความรู้สึกดีเคยมีให้
มีอดีตอันหอมหวานในหัวใจ
ฉันก็ยังดีใจ...เคยรักเธอ
-------------------------------
นั่งมองฟ้านับดาวที่พราวฟ้า
ส่องประกายแสงจ้าดูสดใส
ค่ำคืนนี้เธอนับดาวอยู่ที่ใด
ดาวจะบอกเธอได้ไหม...ว่าใครคอย

---------------------------
จะยอมรับมาไหมว่ารักฉัน
เรารักกันมานานแล้วรู้ไหม
เห็นเธอทำเปิ่นๆ ทำเมินไป
อย่าหลอกกันเลยว่าไม่รักกันจริง
----------------------------------

v_v

Tue, 11 Jul 2006 15:17:06 GMT

วันนี้..........................................................................................

......................................................................................................................

............................................................................................

...............................................................................................................

..............................................................................................................

.......................................................................................................................

.........................................................................................น่าเบื่อ

ทำทำไม ทำไม ทำทำไม

ทำทำไม ทำไม แล้วทำไม

ทำทำไม ทำไม ทำอะไร

ทำทำไม ทำไม ทำไรไป(นั่นสิ)

(บ้าไปแล้ว)

ปวด...

Mon, 26 Jun 2006 15:23:49 GMT

รับน้องครั้งยั๋ย .....ผ่านไปด้วยดี

สนุกมาก ยิ่งตอนฝนตก ช่างเปงอารายที่สนุกมากมาย ถ้าเรามีรุ่นพี่ที่ดีอาจจะดีก่านี้ ทุกวันนี้ไม่อยากจะเหงหน้าพวกมันเลย เหงแล้วรุสึกว่าข้าศึกโจมตีทุกที 555+ รุ่นพี่แมร่งโคดปัญ-ญา-อ่อน สุดๆ ว๊าก ...ไรนักหนา

มันไม่มีที่ระบายรึไงฟะ ? ถึงได้มาลงกะ พวกกรูเนี้ย เซ็งมาก กะไอ้พวก...เนี้ยพวกมันคิดว่ามันเปนเทวดารึไงว่ะ แมร่ง - -

มีอีกนะ มันสั่งให้รุ่น น้องไหว้มันได้ แต่ถามหน่อย ทำไมมันไม่สั่งให้ตัวเองไหว้อาจารย์มั่ง ว่ะ

พอดีก่า พูดถึงมันแล้วปวด... 555+ บาย เพื่อนๆ จุ๊บๆ

เซ็ง

Thu, 15 Jun 2006 15:21:10 GMT

เปิดเทอมแย็วว คิดว่าสนุกล่ะซิ แต่! ม่ายสนุกอย่างที่คิด ตั้งแต่เปิดเทอม ยังไม่ได้เรียนเปนกิจจะลักษณะเลย รับน้องทุกวัน น่าเบื่อ มากมาย โดนว๊าก ทุกวันเซ็งงๆๆๆ

รุ่นพี่สั่งให้ทำโน้นทำนี่ ม่ายเข้าใจ จิงๆ ทำไมเราต้องทำตามมันทุกอย่างฟะ ช่างมานเหอะ คิดมากปวดหมอง ยังหาพี่รหัสมะได้เลย เขีนยจ.ม ไปแร๊นน ก้อไม่ตอบจ๊ากที ไปดี ก่า บาย

มิ้ง

อยากบอก

Sat, 03 Jun 2006 17:00:23 GMT

หวาดดีทุกโคนอยากบอกว่า เราทำspace ได้แล้ว (ดีใจนะเนี้ย) อยากบอกว่าคิดถึงเพื่อน 6.9 ราชโบริกาฯ มั๊กๆ เลย เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกน๊า

เราคิดว่าเพื่อนๆ น่าจะมีความสุขกับชีวิตใน มหาลัยกันทุกคนนะ หวังว่าคงจะได้เจอกันนะจ๊ะ

Photo Album: 21 กุมภาพันธ์

Thu, 21 Feb 2008 12:58:36 GMT

21 กุมภาพันธ์

y1pT08fUW-5JN_pe8bbrKW-WdxHPE7tByC9CwDjfntkD4mKBFVUUcuzCTRvIViqkzd-FvpWJKMRio0[1]

Photo Album: @3@

Sun, 12 Aug 2007 10:40:12 GMT

@3@

Image(1003)

Image(1236)

Image(1238)

Image(1334)j

Image(1437)

IMG0191A

IMG0194A

IMG0208A

IMG0212A

IMG0214A

More Photos...

Photo Album: เพื่อนกรุ

Fri, 20 Jul 2007 06:44:59 GMT

เพื่อนกรุ

จิ๊บ แป๋ม แน๊ตตี้

คัยอ่ะ

คุยกะไคหรอ

นังแต๊ก(ตอแหล)

ผึ้ง อ้อย กิ๊บ เฟริน์

อีเมย์

อั้มสุดสวย(มันชื่อหลุยส์)

ไรหรอ

อึ๋ย!!

*-*

More Photos...

Photo Album: 01 กรกฎาคม

Sun, 15 Jul 2007 17:21:44 GMT

01 กรกฎาคม

รูปถ่ายที่ไม่ระบุชื่อ

More Photos...

Photo Album: My sister and i

Tue, 10 Jul 2007 12:59:44 GMT

My sister and i

Image(1431)

Image(1432)

Image(1434)

Image(1435)

Image(1436)

Image(1437)

Image(1438)

Image(1441)

Photo Album: เฟรชชี่เดย์

Sat, 23 Jun 2007 14:13:07 GMT

เฟรชชี่เดย์

GetAttachment[10]

GetAttachment[15]

GetAttachment[25]

GetAttachment[26]

GetAttachment[31]

GetAttachment[32]

GetAttachment[49]

GetAttachment[50]

GetAttachment[58]

GetAttachment[59]

More Photos...

Photo Album: เพื่อน ใน มอ.

Thu, 14 Jun 2007 14:38:39 GMT

เพื่อน ใน มอ.

2แรด

5-4-50-1

5-4-50-15

5-4-50-2

5-4-50-5

Image(1086)

Image(1133)

เด็กlogis

เด็กโลจิส

นังแต๊ก

More Photos...