February 15
น้ำเน่า
.....เธอเป็นใครมาจากไหนฉันไม่สน
เธอเป็นคนที่ฉันรักและใฝ่หา
เธอรักฉันฉันรักเธอทุกเวลา
ฉันใฝ่หาแต่เธอทุกคืนวัน
ความลับ...ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
ความรัก...จำได้ว่าเป็นสีชมพู
ความลับ...ต้องกระซิบข้างข้างหู
ความรัก...อาจรับรู้ได้ด้วยหัวใจ
ความลับ...ต้องมีการวางแผน
ความรัก...จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่
ความลับ...ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป
ความรัก...ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม
ความลับ...ฟังแล้วอาจสงสัย
ความรัก...มักไม่ต้องมีคำถาม
ความลับ...ต้องเก็บให้ดีคือคำนิยาม
ความรัก...อาจไม่ต้องให้คำจำกัดความมาปะปน
ความลับ...จะไม่บอกให้ใครรู้
ความรัก...อยากให้ได้ฟังอยู่...ก็สุขล้น
ความลับ...เข้าไปมากจะวกวน
ความรัก...แค่อยู่ในใจใครสักคน...ก็เพียงพอ
ผิดไหมที่ใจรักมานานแล้ว
และแน่แน่วมั่นคงอยู่เสมอ
ผิดไหมที่ในใจมีแต่เธอ
และยังรักยังเพ้ออยู่ทุกวัน
--------------------------------
ฉันส่งความคิดถึงมาหา
เพราะไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
หากเธอรับความคิดถึงเมื่อไร
รีบส่งกลับมาได้ไหมในทันที
-------------------------------
ยามแรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
ไม่ต้องเติมน้ำตาลก็ไม่ขม
แต่ยามนี้เธอเปลี่ยนไปไร้อารมณ์
เหลือแต่ความขื่นขมยามเลิกรา
--------------------------------
เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่
คิดแล้วหัวใจก็ปั่นป่วน
ห่วงว่าซักวันเธอเรรวน
กลัวเธอจะไม่หวนกลับคืนมา
-------------------------------
ความรักที่ไร้เธอวันนี้
เหลือแต่ความรู้สึกดีเคยมีให้
มีอดีตอันหอมหวานในหัวใจ
ฉันก็ยังดีใจ...เคยรักเธอ
-------------------------------
นั่งมองฟ้านับดาวที่พราวฟ้า
ส่องประกายแสงจ้าดูสดใส
ค่ำคืนนี้เธอนับดาวอยู่ที่ใด
ดาวจะบอกเธอได้ไหม...ว่าใครคอย
---------------------------
จะยอมรับมาไหมว่ารักฉัน
เรารักกันมานานแล้วรู้ไหม
เห็นเธอทำเปิ่นๆ ทำเมินไป
อย่าหลอกกันเลยว่าไม่รักกันจริง
----------------------------------